Print pagina

In memoriam Wim Smit



Op 9 september 2014 is Wim Smit overleden. Hij was een opmerkelijke man met veel wijsheid en een groot hart. Hij was vanaf de start van het HAN Smart Business Center een medebestuurder en tevens een mede-lector. Daar hebben we samengewerkt en elkaar goed leren kennen. Wim was een visionair die zijn tijd vooruit was. Hij zette thema’s als China, vergrijzing en duurzaamheid op de agenda, toen deze nog niet echt geaccepteerd waren.

Wim stelde zich autonoom op, had humor, was zeer erudiet en heeft een bijzondere bijdrage geleverd aan de wetenschap. Niet voor niets kreeg hij op 4 augustus 2011 een eredoctoraat van het International Institute for Advanced Studies in Systems Research and Cybernetics (IIAS) in Baden-Baden (Duitsland). Reden hiervoor was de originaliteit en inhoud van de circa 30 papers die hij in de afgelopen jaren op het IIAS congres heeft gegeven en de publicaties in enige internationale wetenschappelijke tijdschriften.

Ik kan niet anders zeggen, dan dat ik zeer dierbare herinneringen aan Wim heb. We zaten vaak op één lijn wat aanpak en visie op zakelijk gebied betreft. En hij was daar altijd heerlijk nuchter in. Zijn ervaring bij Akzo maakte ook dat hij niet gemakkelijk uit het lood te brengen was. Natuurlijk had hij zijn zwaktes, zoals de onafscheidelijke sigaret, maar hij hield van zijn werk en van heerlijk eten. Ik heb zo menige Chinees met hem bezocht. Hij vond het heerlijk om zijn kennis te delen vooral over innovatie en vernieuwing. Hij wist heel goed het kaf van het koren te scheiden.
Waar wist hij niet iets zinnigs over te vertellen? Dat deed hij op de hogeschool, tijdens symposia en ook in artikelen. Zijn lichaam was misschien op, maar zijn geest was nog even jong en actief.

Als eerbetoon aan Wim maken we nog graag ruimte voor zijn inspirerende en soms ook tegendraadse artikelen (u vindt ze in 'Publicaties derden'). Wat missen we zijn eigenzinnige kijk op de wereld. Maar bovenal missen we Wim als een warme man met oprechte belangstelling voor de mensen in zijn omgeving. Hij kende iedereen bij de voornaam: Kees. Ook al heette je anders. Wel zo gemakkelijk toch? En niemand die zich daaraan stoorde. Want dat was Wim ten voeten uit. Helder, recht voor zijn raap, maar ook op en top betrouwbaar en belangstellend. Een man, waar je van op aan kon.

Gerard Berendsen

Terug