Print pagina

Fusie met Meavita kostte Sensire 24 miljoen euro


Noot TQC: Twee derde fusies voldoet niet aan doelstellingen

Zorgleverancier Sensire staat sinds februari 2009 weer op eigen benen, nadat het 1 januari 2007 tot Meavita Nederland fuseerde met Meavita in Den Haag, Thuiszorg Groningen en Vitras/CMD Utrecht. Volgens Sensire-bestuurder Maarten van Rixtel heeft dit alles Sensire 24 miljoen euro gekost.
Fusies en overnames zijn vaak veel minder succesvol dan de bestuurders willen doen geloven. Uit wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat ongeveer twee derde van de fusies (helemaal) niet aan hun doelstellingen voldoet.

De fusie pakte uiterst slecht uit door onder meer gebrekkig management en het te hoog inschatten van schaalvoordelen. Bovendien was er een groeiende twijfel bij politiek en publiek over het nut en de wenselijkheid van het ontstaan van dergelijke mega-zorgbedrijven.
Volgens Sensire-bestuurder Maarten van Rixtel was de terugkeer naar zelfstandigheid een relatief eenvoudige stap, omdat de bedrijven feitelijk nauwelijks vervlochten waren geraakt. Evengoed heeft Sensire in financiële zin een behoorlijk klap meegekregen van de fusiejaren. Van Rixtel:´Sensire draaide altijd goed. Maar Den Haag en Groningen deden het slecht. Het gevolg was dat onze winst en deel van ons eigen vermogen naar de andere fusiepartners vloeide. En dan heb je het in totaal toch over een bedrag van 24 miljoen euro.'
De rijksoverheid heeft overigens besloten de voormalige Meavita-dochters in Den Haag en Groningen te steunen met een bedrag van 37 miljoen euro om een dreigend faillissement af te wenden.
Top

Twee derde fusies voldoet niet aan doelstellingen (kritische noot TQC)
Fusies en overnames zijn vaak veel minder succesvol dan de bestuurders willen doen geloven. Af en toe komt een dergelijke fusie in de publiciteit, vooral wanneer besloten wordt de fusie terug te draaien. Dat ontvlechten is een dure aangelegenheid. Of er zitten lijken in de kast zoals in het geval van Sensire. Al met al wordt zo het lesgeld duur betaald.
Regelmatig is een fusie ingegeven door de niet aflatende drang van bestuurders om hun status te vergroten. Hun bonus zit in het kunnen leiden van een grotere (lees: gefuseerde) organisatie. Daarbij verliezen ze het object van fusie uit het oog: het benutten van schaalgrootte en daarmee het kunnen bieden van meer toegevoegde waarde voor de cliënt, het efficiënter kunnen werken en het creëren van een grotere inkoopkracht. Deze drang naar persoonlijke machtsexpansie leidt vaak tot een fiasco. Soms al vooraf waar in de bestuurskamer de fusiepartners hun ware belangen ineens onthullen, als blijkt dat ze het bestuursvoorzitterschap opeisen van de nieuwe organisatie. Gevolg: de fusie wordt alsnog afgeblazen.
Uit wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat ongeveer twee derde van de fusies (helemaal) niet aan hun doelstellingen voldoet. Reden te meer om vooraf extra aandacht te besteden aan alternatieve vormen van samenwerken, waarbij het belang van cliënten en medewerkers voorop staan en niet die van de bestuurders.
Top


Bron: Zorgmarkt


Terug